Longwy: het brandverven en de mensen...

Grensstad, militaire stad

Deze beproevingen van een stad in de grenzen van een groot territoriaal geheel, heeft Longwy achtereenvolgens tot het hertogdom van Lotharingen behoord dat uit de verdeling van Lotharingen volgde
alvorens aan de graaf de Bar aan het einde van de XIIIde eeuw verkocht te worden. In 1480, wordt Longwy zoals het geheel van het hertogdom de Bar verenigd met het hertogdom van Lotharingen. In 1648
nemen de Fransen de stad alvorens deze terug te geven aan de hertog van Lotharingen in 1660. In 1670 geven de troepen van Lodewijk XIV, op definitieve wijze, Longwy aan Frankrijk terug.
Het verdrag van Nijmegen zal deze annexatie in 1678 ratificeren voordat Lodewijk, Vauban verzoekt om het Oud Kasteel te vernietigen en zo de « Nieuwe stad » nabij het plateau dat het dal van de Chier en het benedenstad beheerst te bouwen. De vesting werd volgens een in zeshoekig plan aan zes bastions gebouwd. Zij werd uitgerust met alle gerief voor een oorlogsplaats: een uitgebreide kerk, een grote wapenopslagplaats, elf garnizoenen et 5 waterputten.
Aangezien de stad van wallen opgeven was, drong men er door dankzij twee deuren: de “Porte de Bourgogne” en de “Porte de France” dat symmetrisch werd gebouwd, ten noorden en ten zuiden ten opzichte van de “Place d’Armes” die het centrum van de zeshoek
bezette. Longwy maakt deel van het Vaubannetwerk, 12 voorstellende plaatsen van het werk van de ingenieur, die op de werelderfgoedlijst van het UNESCO opgenomen is sinds 2008.

Kuurwezen te longwy

Wist u dat ? Men is gedurende enkele jaren ”de wateren komen nemen” te Longwy. Sinds het begin van de jaren 1900 worden er peilingen verwezenlijkt om nieuwe steenkooladers te vinden.
In plaats van steenkool vindt men er een warmwaterbron die sterk in ijzer geladen is. Het water van de Récollets wordt in flessen gezet maar de promotors stellen zich daarmee niet tevreden: een thermaal centrum en een luxehotel
worden kort voor de Grote Oorlog gebouwd… die het mooie project lager zal zetten.

Longwy, de handige…

De maatschappij van de Staalgieterijen werd in1880 gesticht door een groep zakenlieden en vroegere smederijmeesters.
Gedurende meer dan een eeuw zal het heel gebied in de schaduw van de slakkenbergen en in de rode schittering van de hoogovens en de convertoren leven.
Op het eind van de jaren ’70 stort de Lotharings ijzer –en staalindustrie over heel het gebied in elkaar.
De oprichting van de Europese Ontwikkelingspool met België en het Groot Hertogdom Luxemburg zal de sector van de drie grenzen revitaliseren: de nieuwe ondernemingen, de logistiek en de opleiding brengen een nieuw bloed aan de streek aan.

Longwy, de ambachtelijke

Het is op het einde van de XVIIIde eeuw dat een eerste aardewerkfabriek in Longwy ontstaat zeer snel verbonden met Boch de Septfontaines, zal de productie van vaatwerk en versiervoorwerpen een onophoudelijk toenemend succes hebben.
Vandaag stelt het gemeentelijk Museum een belangrijke collectie van aardewerk en email van Longwy ten toon.
Zeldzame stuks, schitterende serviezen en natuurlijk de beroemde brandschilderwerken van Longwy die tentoongesteld worden in een onlangs vernieuwde ruimte.
Onlangs komt de collectie Vernaujou- Brunet er nog bij die 200 stuksvertegenwoordigt.

[Edité le 26 Juillet 2010]